ЧИНГИС ХААН:

(Тэнгэрийн тамгат бүх Онгод Баатрууд Бөө нарт хандсан)
Хөх Мөнх Тэнгэрийн Хүчин дор
Хөрст Алтан Дэлхийн цээжинд
Хөх Монголын Заяат үрс
Хөх тамгатан улаачдаа заларсан

Үгэнд ижилдэн
Сэцэн болсон
Илдэнд ижилдэн
Баатар болсон
Үнэнд нэгдэж
Үхэлд ч хамтарсан
Үүрдийн үнэнч Андууд
Үлгэрт мөнхөрсөн Баатрууд минь

Өлзий заяа нь түшээд
Өргөө гэртээ тухална уу
Ариун өнөр голомтондоо
Амар амгалан морилно уу.

...Үлгэр үнэн болж, үлгэрийн баатрууд амилан, би өөрөө үлгэрт гол баатар болсон өнөө цагийнхан үнэмшихээргүй, итгэхээргүй хачин жигтэй явдлууд ар араасаа цуварсаар өнөөдрийг хүрчихлээ. Хэрэв багш минь байгаагүй бол, төрсөн хүү болон үеэл дүү охин бөө болон энэ үлгэр нэг жилийн өмнөөс эхлээгүй бол, анхны зээ охин Анунгоо минь алтан амиа алдан байж биднийг сэрээгээгүй бол өдийд би алдарт Шар хаданд өөрийгөө үнэхээр галзуурчихсан юм байна гэж бодоод л эдгэчих санаатай эмээ уугаад, тариагаа тариулаад л томоотой байж эсвэл үнэхээр галзуурчихсан торон дотор үсчээд байж байх байсан биз.

Гэвч Монголд маань маш олон бөө удгад төрж, төрсөөр байгаа, төрөх ч болох энэ цаг үед тэдний л нэгэн адил угаа авсан би түүхээ заавал бичиж үлдээх даалгавар аван 35 үсгээ ар өвөрт нь хэлхэж хэвтэх юм гэж хэн санах билээ. Номыг тусгай толгойтой эрдэмтэн мэргэд л зохиож бид түүнийг нь уншдаг гэдэгт итгэдэг би өөрт тохиосон энэ хэдэн жилийн үйл явдлыг тоймлон хүргэх шалтгаан нь даанч зугтах аргагүйгээр хэлээ унжуулан бууж өгсөн миний амьдралын хувь заяа билээ.